*کلبه ی پائیزی من*

                                                 

پله ی نور

بهانه‌ای بود برای چشم‌هايمان
تا از خجالت کلمه‌های کوتاه
بالا برويم

رفتيم
ترانه ساختيم
گم شديم

... ديدی هيچ برفی
وساطت آشتی ما را نکرد؟!

                                               

نوشته شده در ۱۳۸٦/٥/۱٧ساعت ٢:۳٠ ‎ق.ظ توسط آرزو نظرات () |

دل های نازک چه زود می شکنند، به تلنگری چشمان دلتنگ چه زود می بارند، به اشاره ای دست

های تنها چه زود می لرزند، با عبور ثانیه ای نگاه های منتظر چه زود خیره می شوند، به سوسوی

نوری و تجربه های دلتنگ و تلخ، با تلنگری، چه زود فراموش می شوند...

ما می مانیم با یک دنیا حس تاریک عبور ، با یک دنیا حس تکرار نشدنی ... با یک دنیا .... یا یک دنیا انتظار ...

من چقدر دلتنگ ِعبورم ... چقدر بی تابم ....

                                         

نوشته شده در ۱۳۸٦/٥/٤ساعت ۱:٥۱ ‎ق.ظ توسط آرزو نظرات () |

Design By : nightSelect.com