*کلبه ی پائیزی من*

دلم می خواد وسط جنگل به دو تا چنار قدیمی یه طناب ببندم

باد بیاد

برگای رنگارنگو بریزه

ومن تاب بخورم وتاب بخورم وتاب ...

تا پشت برگا

تاپشت ابرا

تا کنار قاصدکا

تا خود بارون

تا خود آسمون

تا ........................................خود خود خدا!

________________________________________________

حالا که زندگیم شبیه هیچ کس نبود مرگم هم حتما شبیه هیچ کس نخواهدبود!

کاش این یکی یه بی شبا هت قشنگ باشه

یه چیزی شبیه دریا شبیه بارون شبیه تاب خوردن تو پائیزون جنگل تا خودخودخدا...

نوشته شده در ۱۳٩٠/٧/۱٠ساعت ٤:۳٧ ‎ب.ظ توسط آرزو نظرات () |

Design By : nightSelect.com