*کلبه ی پائیزی من*

 

از لالایى کودکى تا خیرگى این آفتاب انتظار تو را داشتم

در شب سبز شبکه ها صدایت زدم در سحر رودخانه در

آفتاب مر مر ها و در این عطش تاریکى صدایت مى زنم این

دشت آفتابى را شب کن تا من راه گمشده را پیدا کنم و در

جا پاى خودم خاموش شوم شبیه تاریک من!

نوشته شده در ۱۳۸٤/٥/٢۳ساعت ۱٢:٠٠ ‎ب.ظ توسط آرزو نظرات () |

Design By : nightSelect.com