*کلبه ی پائیزی من*

        

خدایم! طاقت صبوري های من خيلي وقتست كه ديگراصلا صبور ی نمی کند

حتي اگر دوباره باران بباردد 

كابوس زيستن حتی  هر لحظه اش مرا مي ترساند

خسته ام از اين همه هراس

کاش كودكي ام برگردد

مثل بادکنک سفيدي از پنجره به خستگي هايم بيايد 

کنار گوشم بترکد

و مرااز اين خواب تلخ بيدار كند...

                               

نوشته شده در ۱۳۸٥/۱٢/٥ساعت ٧:٥٩ ‎ق.ظ توسط آرزو نظرات () |

Design By : nightSelect.com