*کلبه ی پائیزی من*

پس کوچه های بی خوابی من انتهایی ندارد

باید همین طور قدم بزنم در تمامیشان

خو گرفته ام به با خاطرات خوش بودن

گم کرده های من هیچ نشانه ای ندارند

من آنها را توی همین کوچه پس کوچه های تنگ و تاریک گم کرده ام

کوچه پس کوچه هایی که همه شان به هم راه دارند و هیچ وقت تمام نمی شوند

کوچه پس کوچه هایی که وقتی به بن بستش برسی

خودت هم  می شوی  ذره ای ازگم شده ها ...

                                        Go to fullsize image

نوشته شده در ۱۳۸٦/٦/۱۱ساعت ٢:۱۱ ‎ق.ظ توسط آرزو نظرات () |

Design By : nightSelect.com