*کلبه ی پائیزی من*

خوابم و همه این رج‌های سیاه می‌نشینند روی هم، لحظه لحظه و دانه‌های سپید اگر گاهی باشد محو می‌شود در سیاهی و من هنوز خواب.
مشت می‌زنم و تكرارم را میشكنم در آینه‌هایی كه سیاه اند و غبارآلوده. كه نو شوم.
بی‌رنگم مثل رنگ خدا، هزار رنگ در بی‌رنگی
می‌نشینم روی سبزی سجاده‌ام
الغوث الغوث خلصنا من النار يا رب

                                        Go to fullsize image

نوشته شده در ۱۳۸٦/٧/۱٠ساعت ٩:۱٠ ‎ب.ظ توسط آرزو نظرات () |

Design By : nightSelect.com