*کلبه ی پائیزی من*

زندگی همین است از پرواز تا سقوط فقط همین روزهای  پر از بغض و تسلیم پر از علامت سوال ، عشق، باران ، جاده پاییزو نیمکت ...
گاهی عمیق همه چیز بیهوده میشود از باران عصرها ي پاییزی گرفته تا همين دلتنگی ساده و غمیگن...

مدت هاست به دنبال نشانه ها می گردم ، چه کودکانه به دنبال خط به خط "کیمیاگر"

 پس کجاست آن افسانه های شخصی ، گنج های پنهانی... اين باد ، که این وقت شب دلواپسم کرده  نشانه چیست ؟ پاییز ، باران،  این همه برگ رنگ رنگ نشانه ی چیست؟هیچ و بس همین

خدا یکبار به من گفت تو گناهکار مهربانی هستی
و من خوب می دانم که گناهان من چقدر غير قابل بخششند
می دانم زياد مهمان نخواهم بود

زمان می گذرد هميشه سعی می کنم خوب باشم و هميشه بد می مانم بايد کمی قدم بزنم تا فکر کنم ...

                   کودک الهی

نوشته شده در ۱۳۸٦/٧/۱٧ساعت ۱٢:٥٥ ‎ق.ظ توسط آرزو نظرات () |

Design By : nightSelect.com