*کلبه ی پائیزی من*

وگفتی که از دل کوچک من تا آخرین کوچه

کهکشان راهی نیست. اما دم غنیمت است وفرصت کوتاه

وگفتی اگر دیر برسیم شاید سفره ات را برچیده باشی,

آن وقت شاید تا ابد گرسنه بمانیم......

آی فرشته,آی فرشته که روزی دوستم بودی,بلند شو

دستم را بگیر وراه را نشانم بده,که سفره پهن است

ومهمانی است.مبادا که دیر شود,بیا برویم,من تشنه ام,

خورشــــــــــــــید می خواهم..................

نوشته شده در ۱۳۸٤/٦/٢۱ساعت ۸:٥۸ ‎ق.ظ توسط آرزو نظرات () |

Design By : nightSelect.com