*کلبه ی پائیزی من*

شب که می  آید

همه که می خوابند

دنیا که می خوابد

من بیدار میشوم  ، میان رویاهائی که سر میرسند وسرک می کشند میان بیداری های شبانه ام

اینجایم ،  همین جا! میان یاوه گوئیهایم

وقتی به تنهائیم سرک می کشی ،  سبک می شوم وعطر آسمان می گیرم انگار که روی دستهایت بلندم کرده ای خدای تنهاترین من

امشب بیا و به این تنهائی سرکی بکش  ، معبودبی همتایم

بد!بوی دوست نداشتنی زمین می دهم بیاوبه من عطر شب وستاره وآسمان ببخش...

********************************

آنقدر درد دارم که درد بیخوابی هایم لا به لایشان گم باشد...

نوشته شده در ۱۳۸٩/۱٢/۱٧ساعت ٢:٥٧ ‎ق.ظ توسط آرزو نظرات () |

Design By : nightSelect.com