*کلبه ی پائیزی من*

           

              

آفتاب می تابد با زاویه ای نود درجه
به سویش نگاه می کنم
اما همه ی وجودم یخبندان شده
می ترسم  ،میترسم با این یخبندان ،نسل هر آنچه نامی و نشانی از دوست داشتن دارد در وجودم منقرض شود...
حالا فهمیدم با این آفتاب چرا من تهیم از گرما؟
تو نگاهت را از آفتاب گرفته ای...
نبودن نگاهت  ،عصر یخبندان و انقراض است برای
                                                                دوست داشتن
     

 

نوشته شده در ۱۳۸٤/٩/٢٧ساعت ۱٢:۱٠ ‎ق.ظ توسط آرزو نظرات () |

Design By : nightSelect.com