*کلبه ی پائیزی من*

   ستاره با نگاهی خيس پشت ديوار غم متولد شد

  و در بهت یک ابر کدر

  در حسرت خاکستری يک دیدار

  در التهاب لحظه میعاد بود

   میعاد با ماه

  میعاد با درخشنده ترین در شب

  سپیدترین در سیاهی

   ستاره

  نمی دانست که

  تاریکترین سیاهی عالم ميعادگاه

  سپیدترین دلها است 

  ستاره

  میعادگاه شب را دریافت در عشق به ماه ...

          

نوشته شده در ۱۳۸٥/٢/۱۱ساعت ۱٢:٤۱ ‎ق.ظ توسط آرزو نظرات () |

Design By : nightSelect.com