...

خدایا صدا به صدای من بده تا باهم بلند گریه کنیم   دلتنگم  مثل خودت
خوب می دانم و می دانی که به بازگشتم  هیچ امیدی نیست
خسته ی راهم،  تو  کنارم باش
گاهی سکوت شبانگاهی این جاده ی بی بازگشت،  اگر تو نباشی از وحشت انباشته ام می کند

با من باش...

            

/ 19 نظر / 21 بازدید
نمایش نظرات قبلی
مسافر

آی آدمها -افسانه -كجای این شب تیره بیاویزم قبای ژنده خود را.

مسافر

آی آدمها كجای این شب تیره بیاویزم قبای ژنده خود را.

اعظم.ش(از گذر گل تا دل...)

سلام دوست بامحبت[گل] لطف کردین و سر زدین...ممنونم... نوشته زیبایی بود...و همونطور که نوشتین دلتنگی رو بغایت میرسوند... اما جاده یه راهه و در یه راه میشه حرکتی دو طرفه داشت.هرگز در زندگی از راههای بی بازگشت صحبت نکنین که ناامیدی و خستگی رو میرسونه... ادمها خیلی وقتها به شدت دلتنگ می شن ولی خدا همیشه کنار ادم ها هست و اونها رو ترک نخواهد کرد... شاد باشین و سربلند [خداحافظ]

عصر نو

وبلاگت خیلی جالب بود موفق باشی [خداحافظ]

جعفر

سلام....خدا همیشه هست....همه جا....پس نترس....ممنونت میشم به تبسم تلخ من سر بزنی[گل]

نیلوفر

چه قدر هست و چه قدر نمی بینیم!